‘ایالات متحده در برابر بیلی هالید’ تاریخ تاریک آمریکا در مورد جرم انگاری اعتیاد را برجسته می کند

برای میلیون ها نفر در آمریکا و سراسر جهان ، بیلی هالید – یا همان روز بانو ، همانطور که شناخته شده بود – فقط یک افسانه موسیقی بود ، زنی به همان زحمت و الهام بخش بودن. با این حال ، برای دولت ایالات متحده ، وی یک مصدوم دیگر در جنگ اغلب نژادپرستانه علیه مواد مخدر بود که برای اولین بار در سال 1930 ، هنگامی که دفتر فدرال مواد مخدر تأسیس شد ، جای خود را پیدا کرد.

این تنش عمومی در برابر خصوصی در زندگی نامه جدید Hulu لی لی دانیلز بررسی شده است ایالات متحده در برابر بیلی هالید، و داستانی که دانیلز تعریف می کند ، موضوعی است که نه فقط برای طرفداران تعطیلات بلکه برای هر شخصی که مورد جرم انگاری طولانی مدت مصرف مواد مخدر و اعتیاد در آمریکا قرار گرفته است (و مسلماً حتی برای بسیاری از افراد غیر آمریکایی های معتاد به مواد مخدر که به نام آنها سیاست ضد تهاجمی تهاجمی اجرا می شود).

در این فیلم ، آندرا دی در به تصویر کشیدن هم زرق و برق شخصیت عمومی Holiday و هم عمق اعتیاد به مواد مخدر و مشکلات حقوقی می درخشد. گرچه تلاشی شجاعانه برای به دست آوردن میراث تعطیلات می کند ، اما به همان اندازه ماهرانه می تواند روش هایی را بیان کند که مشکلات بی شمار Holiday در ساخت آنها کاملاً آمریکایی بود.

شایان ذکر است که در حالی که تعطیلات به دلیل وابستگی به مواد مخدر توسط دولت آمریکا بی وقفه تحت تعقیب و بازداشت بود ، ستارگان سفیدپوستی مانند جودی گارلند توسط سیستم استودیو به دلیل لاغری و پرانرژی ماندن در صحنه ، مورد مخدر قرار می گرفتند – کنتراستی که به قلب تماشاگران می رسد. متزلزل بودن سیاست مواد مخدر آمریکا که امروزه هنوز در شواهد است. (فقط نگاهی به اختلاف مجازات کراک در مقابل کوکائین پودری بیندازید که عمدتا در امتداد نژادها قرار می گیرد).

نویسنده ، لزلی جمیسون ، در یادداشت اعتیاد خود در سال 2017 به پرونده نژاد پرستانه ایالات متحده علیه هالیدی اشاره کرده است بازیابی، خاطرنشان كرد كه با هاليد “بعلت سابقه سو abuse استفاده جنسي” تا آنجا كه وي به خاطر مي آورد مانند يك مجرم رفتار شده است “. جمیسون روش هایی را توصیف می کند که هری آنسلینگر ، کمیسار اداره مواد مخدر فدرال ، در طول زندگی بسیار کوتاه خود ، Holiday را عذاب می دهد ، از جمله با بازگرداندن وی به اردوگاه زندان فدرال Alderson در سال 1947 و بستن وی به تخت بیمارستان هنگام نزدیک شدن به مرگ.

جمیسون پیگیری تعقیب آمیز آنسلینگر را به روشی که دولت همیشه برای جرم انگاری زنان سیاه پوست به کار می برد (فکر کنید به کلیشه مادر شکسته) پیوند می زند ، و می نویسد که جهان “به تعطیلات پشت کرد” وقتی که خودباختگی او دیگر درخشان نبود. ” این همان نزول آهسته است – از درخشندگی تا بیماری و ناامیدی – که با دقت دنبال می شود ایالات متحده در برابر بیلی هالید، و مراقبت هایی که دانیلز از داستان هالید انجام می دهد ، ادای احترامی مناسب برای زندگی کوتاه و درخشان اوست.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>