درباره برنده باورنکردنی اسکار دانیل کالوویا – و پیامدهای تحقیرآمیز آن

در هفته ای که اسکار او را دید ، من برای Daniel Kaluuya کمی ذره ذره شده ام. کالوویا بین انتخاب جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل و پس از مهمانی با آدل و دریک ، ظاهراً در کنفرانس مطبوعاتی پس از پیروزی با لسلی اودوم جونیور اشتباه گرفته شد. من در جلب توجه بیشتر به gaffe ، و بالا بردن faux pas کوچک مردد هستم ، اما ، مانند بسیاری از چیزهای بی اهمیت اخبار افراد مشهور ، این موضوع را با یک موضوع گسترده تر صحبت می کند. اشتباهات ساده می تواند سایه های طولانی ایجاد کند و ، هرچند کهنه باشد ، بسیاری از ما نیش نژادپرستی را احساس می کنیم که سیاه پوستان همه یکسان به نظر می رسند ، که ما یک توده سیاه قابل تشخیص نیستیم. این مخلوط امواج را به وجود آورد.

روزنامه نگار که س theال را مطرح کرد ، بلافاصله این اشتباه را تکذیب کرد و من می توانم تمام این ستون را صرف بررسی آنچه او انجام داده یا نگفته است ، و معنای آن چیست یا نمی دانم. آیا او با عذرخواهی خود پاسخگویی کامل نشان داده است؟ یا به سادگی سعی در خجالت کشیدن او دارید؟ آیا این حتی یک عذرخواهی بود ، یا فقط یک انکار صریح آنچه که همه ما شنیده ایم بود؟ من فقط فکر کردن در مورد آن خسته شده ام. مانند اکثر موارد ، ما در منطقه خاکستری واقعیت ها و داستان ها و عقاید عبور می کنیم و هیچ پاسخی به راحتی در دسترس نیست ، هیچ طرف مناسبی وجود ندارد. وقتم را برای یافتنش تلف نمی کنم.

آنچه واقعاً مرا زخمی کرده این است که تمام این قسمت چیزی را از کالوویا می گیرد. من ناخوشایند هستم که پیامدهای بعدی اسکار ، لحظه ای باورنکردنی در محترم ترین مراسم اهدای جوایز کره زمین ، با گفتگوی دشوار دیگری در مورد نژاد (وی) مقابله کرده است. ناامیدکننده است که علی رغم مدیریت ماهرانه در آن لحظه – خداوند به ما لطف کند که مودبانه بخواهیم یک سوال غیر حساس نژادی را مجدداً فکر و تکرار کنیم ، نه اینکه به سادگی سوال کنیم که فاک کردن– کالوویا با جایزه خود و آفت توییت از خواب بیدار خواهد شد و باید تصمیم بگیرد که در صورت واکنش ، چگونه پاسخ دهد. یک توئیت مهم؟ یک میانجیگری با روزنامه نگار؟ سکوت آبرومندانه؟ هیچ یک از اینها او را جشن نمی گیرد. مکالمه از لغزان است تبریک می گویم به تبریک می گویم ، اما

بازیگران دوست دارند در مورد انواع و اقسام چرندهای بلند ، به خصوص سفرهای شخصیت پردازی صحبت کنند و من احساس می کنم ماشین هالیوود در مسیر کالوویا آوار می اندازد ، بقایای نژادی که او به عنوان یک تلاش رو به جلو با یک جذابیت رواقی ماهرانه اداره می کند. جاده نیست مسدود توسط هالیوود ، اما با تصمیمات غیر حساس سخت تر می شود. جایزه او برای یهودا و مسیح سیاه به درستی برنده شد ، اما بر اساس گریم آن دسته از اسکار ، ما اعتقاد داریم که او و لاکیت استنفیلد هر دو بازیگر مکمل یک فیلم بدون بازیگر نقش اصلی بودند. این به صراحت نژادپرستانه احساس نمی شود ، اما مطمئنا احساس خشم می کند. برای من دردناک است که تماشای چنین استعدادی اوج سیاه را به طور مداوم با روش های کوچک کاهش می دهم ، و هنگام صعود از او دور می شوم. کالوویا هرگز نمی تواند فقط یک بازیگر درخشان و شایسته جایزه باشد. باید به او یادآوری شود که او در این فضا یک سیاه پوست است و به جای موفقیت محض ، یک نسخه سیاه موفقیت کسب می کند. حتی پس از گلدن گلوب ، BAFTA ، کنسرت SNL ، برتری کالوویا همیشه سیاه است. او بدون یادآوری دیگری نمی تواند یکی داشته باشد.

این طور نیست که من می خواهم آن مرد بگذرد ، تا خودش را به طریقی محیطی بلک کند تا موفق شود ، اما آیا او می تواند یک شب به موفقیت برسد بدون اینکه سیاهی اش یک نقطه صحبت غیر مثبت باشد؟ من می دانم که همه این موارد مربوط به قلمرو غیر سفیدپوستان است که بیشتر فضاهای سفید را اشغال می کنند (و مکان های کمی وجود دارد که موفقیت مترادف با صافی سفید-مرد سیس نیست ؛ من را از کاخ سفید یا داونینگ شروع نکنید خیابان) صندلی خاص کالوویا در میز هالیوود با یک س sideال س sideال و القا ins تنبلی مبنی بر اینکه او با دیگر بازیگران سیاه پوست در تجارت قابل تعویض است. من فکر می کنم دیده شدن یک مرد سیاه پوست در اسکار مهم است – البته مهم است. اما وقتی دنیل کالوویا فقط یک سیاه پوست دیگر شد ، مجسمه طلایی که بسیار آرزو داشت ، کمی لکه دار شد. این موفقیت شخصی او را به حداقل رساند و موفقیت سیاه را به طور کلی کاهش داد. کالوویا در سخنرانی پذیرش از مادرش که اجازه داد در “قد کامل” بایستد تشکر کرد. کاش هالیوود هم می توانست همین کار را انجام دهد.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>