راهنمای مجله: این تمرین روزانه به من کمک کرد احساسات اضطراب آور را مهار کنم

در کمال تعجب ، هیچکدام از مواردی که شب را بیدار نگه می داشتند به سرانجام نمی رسید. و همانطور که مشخص شد ، روش روزنامه نگاری دو مرحله ای من توسط علم پشتیبانی می شود. در مطالعه سال گذشته در ژورنال رفتار درمانی، محققان دریافتند که با به چالش کشیدن نگرانی های ما با شواهد عینی ، علائم اضطراب آور ما کاهش می یابد. طبق گفته درمانگران رفتاری شناختی که به آنها مراجعه کردم ، بخش عمده ای از این دلیل این است که به ما امکان می دهد تعصبات را در تفکر خود شناسایی کنیم. دکتر جنی تایتز روانشناس به من گفت: “وقتی مضطرب هستیم ، احتمال را با احتمال اشتباه می گیریم.” “شما هرگز احساس راحتی نخواهید کرد وقتی تفسیرهای فاجعه بار و بدترین حالت در ذهن شما جنجالی می کشد.”

اثبات غلط بودن اضطراب و اضطراب من هیجان کمی ایجاد کرد. نه ، این یک ایمیل در نهایت همان لاشه قطار نیست که تصور می کردم. دوستی که متن من را پس نداد ، در واقع من را شبح نمی کرد. پروژه جدیدی که من از آن خسته شدم واقعاً قابل انجام بود. اما غافلگیری واقعی این بود که درک آرامش بخشی از اینکه همه این نگرانی ها و سرخوردگی ها به طرز معجزه آسایی خودشان را حل کرده اند و من ، به نوعی ، زیر سنگینی آنها فرو نرفته ام.

دکتر تایتز ، که به عنوان استادیار بالینی در روانپزشکی در دانشگاه کالیفرنیا ، لس آنجلس کار می کند ، می گوید مهم است که وقتی احساس شدیداً احساسی داریم ، سعی در عقب انداختن داشته باشیم. دکتر تایتز خاطرنشان می کند: “ما اغلب ترس خود را به جای آنچه واقعاً رخ می دهد به خاطر می آوریم.” او می گوید که گرفتن لحظه ای برای شروع پیگیری آنچه واقعاً اتفاق می افتد باعث تغییر دید و انگیزه ما می شود تا بیشتر مراقب افکارمان باشیم. “به همان روشی که ما فیلتر اسپم داریم ، باید یاد بگیریم و ببینیم که چه سر و صدایی در ذهن خودمان است ، به روشنی تمرین کنیم.”

به عبارت دیگر: قبول اینکه بسیاری از نگرانی های ما دروغی است که به خود می گوییم می تواند ما را از چنگ آنها خلاص کند.

و این به معنای گرایش به “تفکر مثبت” بیشتر نیست. دکتر جوئل میندن ، روانشناس بالینی می گوید ، پس از اینکه همه گیر جهانی همه ما را از خود رها کرده و اغلب از بدترین حالت می ترسیم ، انتخاب یک روش تفکر واقع گرایانه می تواند به ما کمک کند تا در صورت بروز اتفاقات غیر منتظره بهتر کنار بیاییم. “واقعیت این است که آینده همیشه تا حدی غیر قابل پیش بینی و غیرقابل کنترل است ، بنابراین ما به طور قطع نمی دانیم که همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت.” در عوض ، او توصیه می کند از خود بپرسید: چه کاری می توانم انجام دهم تا موثرتر باشد یا چگونه به افکار و احساسات دشوار پاسخ خواهم داد؟

برای من ، اعتماد به نفس اینکه اکثر رویدادها هرگز برآورده کننده ترس من نیستند ، به من اجازه داده است که از دریچه امیدوارکننده تری به مسائل نگاه کنم. دکتر میندن خاطرنشان می کند: “نگرانی ها ممکن است ادامه داشته باشد یا دوباره ظاهر شود ، اما هنوز هم می توانیم اجازه دهیم که سر و صدای پس زمینه وجود داشته باشد و تصمیم بگیریم که توجه خود را به سمت هر آنچه در آن لحظه معنا دار است هدایت کنیم.

مانند بسیاری دیگر که با تأثیرات یک سال و نیم گذشته دست و پنجه نرم می کنند ، من اکنون در تمرکز بر زمان حال و یادآوری آنچه که قادر به غلبه بر آن هستم به خود دلداری می دهم. آخرین یادداشت من برای خودم چنین است:

“چه زمانی اجازه داده ام نه خوب بودن جلوی من را بگیرید؟ “

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>