روزنامه نگار ، کارآفرین و فعال هدی کاتبی درباره پیشنهاد حجاب در فرانسه

حجاب ، بدن زنان و مد به طور کلی مدتهاست که میدان جنگ قدرت سیاسی ، استعمار و کنترل دولت است ، از ایران تا ایالات متحده به یاد بیاورید که چگونه در سال 2017 ، رئیس جمهور ترامپ با دیدن عکس 1972 از ترغیب شد که نیروهای بیشتری را به افغانستان بفرستد زنان افغان در مینی لباس کوتاه ، بدیهی است این یک یادآوری است که “هنجارهای غربی قبلاً در آنجا وجود داشته و می توانند دوباره برگردند.” در حالی که همه در مورد شایستگی های آزادسازی حجاب و دامن های کوتاه بحث می کردند ، ایالات متحده در حال ایجاد زیرساخت هایی برای استخراج منابع طبیعی بود. یا روسری های قانونی را که برای زنان در ایران و عربستان سعودی اجباری شده و به نام یک هویت ملی و مذهبی اجرا می شوند ، در نظر بگیرید. تا همین یک سال پیش ، زنان سعودی می توانستند به دلیل انتخاب نکردن لباس دستگیر شوند. فرقی نمی کند که کشوری ادعا کند که سکولار است یا مذهبی ، یا اینکه این لباس را ممنوع یا اجباری می کند – در هر دو مورد ، بدن زنان سیاسی شده و به عنوان وسیله کنترل مورد سو explo استفاده قرار می گیرد.

کاتبی را قدم بزنیدعکس: لورن سیمز / مجوز هدی کاتبی

امروزه ، جنگ جهانی علیه تروریسم ، با استفاده از زبان “ایمنی” یا “جلوگیری از رادیکال سازی” ، چنین تنظیماتی بر بدن زنان (به ویژه مسلمانان) در کشورهای غربی به ویژه آسان می کند. به نظر می رسد در ایالات متحده ، مقابله با افراط گرایی خشن (CVE) ، که از حمایت گسترده دو جانبه برخوردار است. این برنامه نظارتی دوره اوباما ، با الهام از سیاست های پیشگیری انگلیس ، به دنبال “شاخص های” “رادیکالیزاسیون” برای شناسایی افراط گرایی خشن بالقوه است. علیرغم این واقعیت که مردان سفیدپوست بیشترین خشونتهای جمعی را در ایالات متحده انجام داده اند ، رفتارهایی که به عنوان “شاخص” خشونت ذکر شده است ، کارهای روزمره مسلمانان مانند داشتن حجاب ، ریش ریش یا رفتن به مسجد است. صرفاً مسلمان بودن جرم انگاری شده و ذاتاً تهدیدآمیز و خشن تلقی می شود.

این دقیقاً همان منطقی است که فرانسه برای توجیه پیشنهادات خود در مورد تحریم های حجاب استفاده کرده است. در سال 2019 ، وزیر فرانسه ، کریستف کاستانر ، گزارش داد که علائمی از رادیکالیزاسیون “به طور سیستماتیک تر” گزارش شود. شاخص هایی که وی پیشنهاد داد؟ ریش زدن ، حجاب داشتن و رفتن به مسجد و غیره. این سیاست “جنگ علیه تروریسم” نه تنها منع حجاب برای زنان جوان ، بلکه توقیف گسترده اجباری مساجد و یورش های خانگی در جوامع مسلمان در سراسر فرانسه را توجیه می کند ، که توسط دیده بان حقوق بشر محکوم شده است.

خشونت مداوم علیه جوامع مسلمان و رنگارنگ در فرانسه – با ممنوعیت حجاب که به سادگی یکی از نمونه های بارز آن است – نه به نام تبعیض مذهبی ، بلکه تحت لوای اتحاد و سکولاریسم فرانسه انجام می شود. با این حال ، از زمان ایجاد قانونی در سال 1905 ، سکولاریسم به طور فزاینده ای در مورد تأمین قدرت دولت و خواستار بیعت شده است. به طور خاص ، انقلاب سال 1979 در ایران که یک جمهوری اسلامی را جایگزین سلطنت غربی و فرانکوفیل کرد ، ترس عمیقی را در دولت فرانسه ایجاد کرد – و همچنان در فرانسه در هنگام بحث در مورد مسلمانان و حجاب مورد استناد قرار می گیرد. سرنگونی یک قدرت غربی توسط مسلمانان خود مختار و سایر ایرانیان سرنگون شده ، ملی گرایان فرانسوی را بر آن داشت تا ایمنی قدرت خود را از جوامع مسلمان خود زیر سوال ببرند. کمی بعد فرانسه پاسخ داد و در سال 1989 سه دختر مسلمان را به دلیل داشتن حجاب از مدرسه راهنمایی اخراج کرد. روشن بود که فرانسه در حال تغییر مسیر است سکولاریسم به دوره جدیدی که بر خلاف میل آنها جلب لباس خردسالان مسلمان و ایجاد سیاست های سرکوبگرانه به نام برابری تحت سکولاریسم – و به بهای تحصیل دختران ، در اولویت قرار گرفت.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>