نگاهی گذرا به 150 سال هتل du Cap Eden Roc ، مخفیگاه پر زرق و برق جنوب فرانسه

تجهیزات ژیمناستیک معلق روی آب ، ج. 1928عکس: بایگانی HDCER / مجوز Flammarion

کارهای داخلی هتل و 500 نفر از کارمندان آن که احساس می کنند از مجموعه هتل ها جدا شده اند ، در این کتاب برجسته شده است. هتل گراند بوداپست. آنها با هم ، 118 اتاق و نه بار و غذاخوری را با نگاه دقیق ، اغلب مبارز سرویس می دهند. رئیس Doorman ، Michel Babin de Lignac ، طولانی ترین عضو تیم است که به مدت 44 سال نگه داشته و مدیر کل فیلیپ پرد ، مشهور به مانیفست شصت قانون خود که شامل: “خدمات یک وضعیت ذهنی است ، گرایش به سخاوت و کنجکاوی. ” دربان اریک گراک قصه ای را بازگو می کند که در آن یک مهمان ناهار یک شیرینی “tarte tropézienne” را درخواست کرده است ، مستقیماً از نزدیکی St. راه حل منطقی چارتر کردن یک هلیکوپتر برای تحقق این درخواست بود ، tout de suite!

با چنین مشتریانی ، تعجب آور نیست که شایعات زیادی نیز در این زمینه وجود دارد. با وجود دور افتادن در یک خیابان آرام ، این هتل اغلب به عنوان صحنه ای برای مواد قابل جابجایی جت ست عمل کرده است ، به طوری که آنها اغلب در کنار پلیس دریایی و هوایی محلی کار می کنند تا از میهمانان برجسته در برابر پاپاراتزی های کنجکاو محافظت کنند. در دهه های گذشته و بدون فناوری ، جایی است که دیتریش رابطه خود را با جوزف کندی ، سفیر وقت ایالات متحده در انگلیس آغاز کرد و آنجا بود که زلدا فیتزجرالد دوست داشت شبانه فقط با لغزش از هیئت غواصی بپرد. در حافظه جدیدتر ، مانند گذشته Vanity Fair گریدون کارتر ، سردبیر ، در پیشگفتار کتاب فاش می کند ، این همان جایی است که هاروی وینستین با کارمندان چنان بی ادبی کرده بود که بلافاصله از برگزاری جشن های آینده در هتل منع شد.

کاباناس در هتل du Cap-Eden-Roc ، 2019.عکس: با مجوز از Bruno Ehrs / Flammarion

اما هیچ لقمه ای از افسانه های پایان ناپذیر هتل دو کپ به اندازه یک عصر تابستان 1938 و امروز و غرش قریب الوقوع پس از همه گیر بودن بسیار نزدیک نبوده است. در مسیر برخورد با زمین باشید. طبیعتاً این امر هتل را بر آن داشت تا با برگزاری “شب مهلک” جشنی را برگزار کند. وراث معدنکاری آمریکایی Evelyn Walsh McClean ، صاحب “نفرین شده” Hope Diamond ، گوهر 45 قیراطی را از طاق هتل خارج کرد تا مهمانان بتوانند از عهده آن برآیند ، اگر جرات کنند ، در حالی که دیگران “مقادیر زیادی خاویار مصرف کردند و از نابودی قریب الوقوع جهانی فراموشی جستند. از طریق Dom Pérignon ، Taittinger و Veuve Clicquot. ”

گرچه سرانجام مشخص شد که هیچ تهدیدی برای جلوگیری از عذاب وجود ندارد ، اما عیاشی ها جشن را با نوعی آرزوی شامپاین و رویاهای خاویار ترک کردند که امیدواریم بتوانیم ماه ها و سال های آینده خود را برای تأمین برنامه های بزرگ خود ، با تمام جاده ها ، به دست آوریم. هتل du Cap.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>