پردازش غم و اندوه از طریق اقدامات معنوی آفریقایی و بومی Hoodoo و Ifa

من و مادرم جدایی ناپذیر بودند. هنگامی که او درگذشت ، من نمی دانستم که برای خرد ، آرامش و همراهی او به کجا مراجعه کنم. اما همانطور که با غم و اندوهم زندگی کردم ، فهمیدم که روشهای زیادی وجود دارد که می توانم با او در تماس باشم ، خواه در حال پختن غذایی هستم که روزی با هم درست کرده ایم (مرغ کره ای ، تیکا ماسالا با ناان) نمایش یا فیلمی که هر دو دوست داشتیم (این ما هستیم، ژست). وقتی او مستقیماً به دوربین نگاه می کند یا به پیام های صوتی قدیمی گوش می دهد ، احساس می کنم او در کنارم است. او مرا “دختر بچه” صدا می کند و بازیگوش می رقصد ، و همه اطرافیان را به اشک می آورد زیرا او فقط جوان بود که خنده دار. هر زمان که با شادی عفونی او ارتباط مختصری برقرار می کنم ، همیشه آرزو می کنم فقط یک بار دیگر از او بشنوم.

چند هفته پس از فوت مادرم ، من به یکی از دوستانم رسیدم که از طریق محافل محلی فمینیست سیاه پوستان در شارلوت ، کارولینای شمالی ملاقات کردم. او از شنیدن خبر مادرم شوکه شد. او پرسید آیا من “خواندن” می خواهم؟ وقتی موافقت کردم ، شنیدم یک کارت کارت از طریق تلفن جابجا می شود. من کاملاً تحت تأثیر قرار گرفتم که کارتها دقیقاً با شرایط فعلی زندگی من و وقایع احتمالی آینده همگام سازی شده اند. من در مورد اساس مطالعه خواندم ، و او توضیح داد که این یک عمل معنوی به نام hoodoo است. هودو (همچنین به عنوان فریب یا ریشه زنی شناخته می شود) یک عمل معنوی سیاه پوستان آمریکایی است که ریشه در سنت های آفریقایی دارد. این توسط افراد برده از شیوه های مختلف معنوی ایجاد شده است که آنها با سرزمینی که در آن واقع شده اند سازگار شد. من مجذوب آن شدم و می خواستم آن را در کنار مسیحیت خود تمرین کنم ، برای دیدن کارهای بیشتر از Curio ، Craft & Conjure در منطقه NoDa در شارلوت بازدید کردم قرائت ، جمع آوری اطلاعات در مورد تمرین ، و جمع آوری مواد برای ایجاد محراب خودم.

پادکست پیدا کردم (پادکست کوچک جوجو، گیاه هودو ماماس، و Mama Rue’s Ancestral Musings) و حساب های اینستاگرام (@ K6mil ،ehimeora ،osunmurewa وMyeshxa) که توسط زنان سیاه پوست و افراد غیر دودویی سیاه پوست اداره می شود و به اشتراک گذاری توصیفات شخصی الهام بخش در مورد ارتباط آنها با این شیوه های بومی و آفریقایی است. من آموختم که این شکل از معنویت اغلب با سیاستی که من عمیقاً به فمینیسم سیاه و لغو قانون اعتقاد دارم ، کار می کند تا به دنبال جهانی بهتر بدون خشونت ، مجازات و نابرابری مجازات شده توسط دولت باشد.

وقتی همه گیری اتفاق افتاد ، من ، مانند بسیاری از افراد ، بیشتر اوقات در خانه گیر می کردم و پیشرفتی را که با غم و اندوهم شروع کردم به عقب رفتن ، احساس کردم. من شروع به س questionال كردم كه آيا تلاش براي تمرين معنويت با توجه به وضع موجود جهان حتي ارزش دارد؟ دیدن بسیاری از افراد در اثر چنین ویروسی شدید بیمار شده یا جان خود را از دست می دهند ، باور به قدرت خدا یا اجداد را دشوار می کند. هنوز مربیان معنوی که به صورت آنلاین دنبال می کردم ، هرگز ایمان خود را از دست ندادند. من تعجب کردم که اگر اصلاً احساس معنویت آنها در طی همه گیر تغییر یافته است ، و چگونه رفتارهای بومی و آفریقایی آنها با این لحظه مطابقت دارد؟ من برای فهمیدن به سه نفر از آنها رسیدم.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>