چگونه فعالین کارگری Ai-jen Poo در حال مبارزه برای کارگران خانگی است که تحت تأثیر COVID-19 قرار دارد

یک سال و نیم طولانی و اغلب دردناک برای کارگران خانگی بوده است. هنگامی که بیماری همه گیر COVID-19 برای اولین بار در ایالات متحده رخ داد ، بسیاری از کارمندان مراقبت از کودکان ، دستیاران بهداشت ، خانه داران و سایر افرادی که مراقبت های خانگی را انجام می دهند ، به طور ناگهانی و بدون قطع رابطه آزاد شدند. حتی کسانی که شغل خود را حفظ می کردند با یک مشکل غیرممکن روبرو بودند: در خانه بمانند و دستمزد خود را از دست بدهند یا در حالی که یک بیماری ویروسی کشنده جهان را ویران کرده است به کار خود ادامه دهند؟

فعال جنبش کارگری Ai-jen Poo ، که به عنوان مدیر اتحادیه ملی کارگران داخلی (NDWA) فعالیت می کند ، بیش از دو دهه است که کارگران داخلی را برای مبارزه برای دستمزد عادلانه تر و شرایط کار بهتر سازمان می دهد. NDWA صندوق امداد COVID-19 را برای کارگران خانگی تأسیس کرد و در اشاره به خطرات کارگران خانگی در ایالات متحده – که اکثریت قریب به اتفاق آنها زن هستند – نقش مهمی داشته است. به تازگی ، پو با Vogue در مورد چگونگی تأثیر سال گذشته بر کار مراقبت در منزل ، چالشهای منحصر به فردی که همه گیری در جامعه AAPI قرار داده است و آنچه در حال حاضر برای کارگران خانگی در معرض خطر است. مصاحبه کامل را در زیر بخوانید.

Vogue: بزرگترین موانعی که کارگران خانگی در حال حاضر در ایالات متحده با آن روبرو هستند کدامند؟

Ai-jen Poo: حتی قبل از همه گیری ، کارمندان مراقبت از مراقبت از کودک – پرستار بچه ها ، نظافت خانه ، مراقبت از خانه ، و غیره – برای دستمزد فقر بدون مرخصی استحقاقی ، روزهای بیمار با حقوق ، مراقبت های بهداشتی یا هرگونه امنیت شغلی کار می کردند. در واقع ، 82٪ از کارگران خانگی حتی یک روز بیمار با حقوق پرداخت نمی کنند به همه گیری

وای.

بله ، بنابراین برای شروع مقدار زیادی ناامنی در آنجا وجود داشت. وقتی دستورات خانه نشینی بیش از یک سال پیش کاهش یافت ، مردم شروع به از دست دادن شغل و درآمد خود کردند. بنابراین بسیاری از اعضای ما فقط نگران بودند که چگونه می خواهند خانواده های خود را ایمن نگه دارند و غذا را روی میز بگذارند ، و سپس شما گروهی از کارگران را داشتید که به عنوان کارگران اساسی به کار خود ادامه می دادند. من در مورد افرادی مانند سوزی ریورا که کارگر مراقبت در منزل در تگزاس بود فکر می کنم. قبل از همه گیری ، او 110 ساعت در هفته کار می کرد. من حتی نمی دانم که او چگونه این کار را انجام داده است. در طی همه گیری ، ساعات او به 80 ساعت در هفته کاهش یافت و در ابتدا ، او به سختی توانست PPE دریافت کند. او بلافاصله فهمید که قرار است تنها راه نجات بسیاری از مشتریانش که پیر یا افراد دارای معلولیت هستند – افرادی که در معرض آسیب پذیری بیشتر ویروس قرار دارند. بنابراین او به کار خود ادامه داد و همچنان 80 ساعت در هفته ، در تمام طول روز ، بدون مراقبت های بهداشتی ، با پرداخت 12 دلار در ساعت پس از 40 سال کار در خانه مراقبت در حال کار است. او در اوایل 60 سالگی است و همسری دارد که از نقص ایمنی برخوردار است ، بنابراین وی همچنین یک مراقب خانواده است. در حالی که از خانواده خود مراقبت می کنید و نگران امنیت آنها هستید و سعی در ادامه حیات دارید ، مسئولیت خدمات و پشتیبانی از مشتری و مسئولیت اطمینان از سلامت و داشتن کیفیت زندگی خوب در همه گیرها ، فقط مسئولیت زیادی است. دستمزد فقر. این فقط یک سال تغییر ، واقعاً ویرانگر بوده است و به همین دلیل است که ما سخت تلاش می کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که با شروع ترسیم مسیر بهبودی از بیماری همه گیر ، مراقبان و مراقبان در مرکز و مرکز قرار دارند. ما باید برای کارگرانمان در آینده سرمایه گذاری کنیم و مطمئن شویم که هستیم معالجه آنها را به عنوان ضروری ، نه فقط شناختن آنها از این طریق.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>